Gabinet neurochirurgiczny w Zamościu

Według statystyk  na dolegliwości bólowe kręgosłupa narzeka ponad połowa Polaków. Siedzący tryb życia, otyłość a także sporty wyczynowe i urazy powodują, że większość z nas przechodzi co najmniej raz w życiu epizod bólu kręgosłupa.

Dyskopatia lędźwiowa  to szerokie pojęcie obejmujące choroby krążka międzykręgowego. Często jest to pierwszy z etapów powstania choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa. Termin dyskopatia odnosi się do przepukliny jądra miażdżystego tarczy międzykręgowej kręgosłupa i polega na uwypukleniu jądra miażdżystego, które uciska korzenie nerwowe rdzenia kręgowego powodując ich podrażnienie, stan zapalny i reakcję bólową. Dyskopatia lędźwiowa jest schorzeniem na które zapadają ludzie w każdym wieku. Nasilenie przypada na osoby w wieku od 30-50 r. ż.

Głównymi objawami dyskopatii jest tzw. rwa kulszowa czyli miejscowe dolegliwości bólowe odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa  z promieniowaniem do jednej lub obu kończyn. W zaawansowanych przypadkach może wystąpić niedowład kończyn dolnych, zatrzymanie moczu lub porażenie zwieraczy. Przy powtarzających się epizodach dolegliwości korzeniowych wywołanych dużymi wypuklinami dysku oraz wypadniętymi do kanału kręgowego fragmentami należy rozważyć leczenie operacyjne.

Nasi lekarze neurochirurdzy

lek. med. Tomasz Szymański

Porady i leczenie chorób z zakresu neurochirurgii, w tym chorób kręgosłupa – kwalifikacja do operacji:

Guzy kanału kręgowego
Guzy mózgu
Malformacje naczyń mózgowych
Przewlekłe bóle kręgosłupa – zabiegi małoinwazyjne 
Dyskopatia szyjna, piersiowa, lędźwiowa
Choroby nerwów obwodowych – zespoły cieśni nadgarstka
Nastepstwa urazów Ośrodkowego i Obwodowego Układu Nerwowego

Rodzaj konsultacji:
Kwalifikacje do leczenia operacyjnego
Kontrolne wizyty poszpitalne
Kontrolne wizyty pooperacyjne

Porady z zakresu neurochirurgii​

dr n. med. Michał Rutkowski

Młodszy asystent Kliniki i Neurochirurgii Dziecięcej w Lublinie. Autor i współautor publikacji naukowych z zakresu neurologii i neurochirurgii. W 2016r. obronił pracę doktorską nt. „Czynniki wpływające na wyniki leczenia płynotoków po urazach głowy”. Stypendysta programu Erasmus w wiedeńskiej Kinice Neurochirurgii Algemeines Krankenhaus der Stadt Wien Medizinische Universitat Wien. Odbył praktyki zagraniczne w Austrii i Niemczech. Członek Polskiego Towarzystwa Neurochirurgicznego uczestniczący w licznych szkoleniach na terenie Polski i zagranicą. Udziela porad w zakresie leczenia operacyjnego chorób kręgosłupa w odcinku szyjnym, piersiowym i lędźwiowym kręgosłupa, w tym dyskopatii i chorób zwyrodnieniowych( zwężenie kanału kręgowego, kręgozmyk),chirurgii nerwów obwodowych, a także chorób naczyniowych oraz nowotworów centralnego układu nerwowego. Zainteresowania: chirurgia małoinwazyjna kręgosłupa.

lek. med. Marcin Wdowiak

Neurochirurg 

Przyjmuje w piątki od godz. 17:00

Metody leczenia operacyjnego dyskopatii lędźwiowej

1

Klasyczna discektomia : operacja polegająca na wykonaniu otwarcia skórnego, odwarstwienia mięśni przykręgosłupowych usunięciu więzadła żółtego oraz częściowym zniesieniu łuku kręgu a następnie usunięciu dysku.  Wymaga 1-2 dni hospitalizacji.

2

Mikroskopowa discektomia:  zabieg uznawany za małoinwazyjny, przeprowadzany pod kontrolą mikroskopu, znaczne ograniczenie otwarcia skórnego i mniejsze odwarstwienie mięśni przykręgosłupowych przy dobrej wizualizacji struktur nerwowych kanału kręgowego. Wymaga 1-2 dni hospitalizacji.

3

Discektomia endoskopowa: w pełni endoskopowa, z zastosowaniem systemu endoskopowego Vertebris firmy Wolf. Operacje tą przeprowadza się u wybranych pacjentów po ocenie badania rezonansu magnetycznego. Wymaga 1-2 dni hospitalizacji.

Kwalifikacja do zabiegu operacyjnego

Kwalifikacja do operacji odbywa się podczas wizyty w poradni neurochirurgicznej. Do kwalifikacji pacjenta do leczenia chirurgicznego konieczne jest dostarczenie badania rezonansu magnetycznego wybranego odcinka kręgosłupa, a w przypadku przeciwwskazań do MRI( protezy, wszczepy metalowe) badanie tomografii komputerowej wysokiej rozdzielczości.

Wybór metody leczenia operacyjnego zależy od obrazu klinicznego choroby, stopnia zaawansowania zmian zwyrodnieniowych widocznych w badaniach obrazowych oraz stanu ogólnego pacjenta.

Przewiń do góry